Młodzi Wynalazcy
” Wszyscy wiedzą że czegoś nie da się zrobić i przychodzi taki jeden, który nie wie, że się nie da i On właśnie to robi”
Albert Einstein

Jeśli masz technicznego bakcyla…
fascynują Cię najnowsze technologie…
marzysz o stażu w NASA :)….
Ta strona jest właśnie dla Ciebie!
Tu zamieszczamy najciekawsze pomysły techniczne naszych Grup Konkursowych ale i nie tylko!

Pojazd z napędów Cd-rom


1. Problem 1 „Znaczy się pojazd” (eng. „Tag’em”)
2. Nagrody:
Złoty medal na World Finals 2007 w East Lansing, Nagroda Ranatra Fusca na XVI Finale Ogólnopolskim
3. Rok 2006/2007
4. Trenerzy: Dorota Hazuka-Furgalska, Marcin Moroz
5. Skład drużyny: Emilia Sączyńska, Katarzyna Szczepaniak, Szymon Grocholski, Maciej Kammer, Julian Kowalski, Wojciech Warszycki, Jakub Wyrwicki,
6. Drużyna zaprojektuje, skonstruuje i pokieruje jednym, dwoma lub trzema małymi pojazdami z oryginalnym napędem, które mają się przemieszczać do Strefy Znakowani, gdzie będą znakowane na ocenę. Grupastworzy oznaczniki i system umieszczania ich na pojazdach na odległość. Każda z prób pokonania trasy otrzyma najwyższą ocenę, jeżeli po udanym umieszczeniu na nim jednego oznacznika, pojazd przemieści się dalej w Rejon Bazy. Drużyna wymyśli również przedstawienie, którego częścią będzie przemieszczanie się i znakowanie pojazdów.
7. Przy tworzeniu tego wehikułu postawiliśmy na oryginalność napędu, ponieważ taki był wymóg problemu. Pojazd wykonany jest ze starej szpuli do której włożyliśmy 10 przyciętych cd-romów. Każdy napęd cd jest podłączony do dwóch przełączników- jeden na prawym kole, natomiast drugi na lewym kole. Naciśnięcie przełącznika po prawej stronie powoduje wysunięcie się tacki, a po lewej schowanie się jej. Każdy włącznik wystaje poza obręcz szpuli dlatego jak postawimy pojazd na ziemi zawsze, któryś przełącznik będzie dotykał ziemi, co spowoduje zamknięcie się obwodu, wysunięcie się cd-roma i ruch pojazdu do przodu na kolejny przełącznik itd. itd.

Elektroniczne fujarki i Reakcja łańcuchowa


1. Problem 2 „Było nie było Dinozaury” (eng. „Dinostories”)
2. Nagrody: Drugie miejsce – srebrny medal oraz Nagroda Ranatra Fusca na World Finals 2008 na Maryland State University
3. Rok 2007/2008
4. Trenerzy: Dorota Hazuka-Furgalska, Wojciech Warszycki, Paweł Romanowski
5. Skład drużyny: Małgorzata Liszewska, Oskar Demczyna, Szymon Grocholski, Julian Kowalski, Krzysztof Kwapisiewicz, Łukasz Machtelewski, Maciej Żelaznowski
6. Streszczenie Problemu:
Co mogło sprawić, że przed milionami lat wyginęły dinozaury? Drużyna powinna stworzyć na ten temat teorię własnego pomysłu, którą wplecie w zabawne przedstawienie. W wymyśloną przez grupę prezentacji pojawi się dinozaur, replika tego właśnie dinozaura, zwierzę, które dinozaurem nie jest orz techniczna symulacja wymyślonej przez zespół „teorii zagłady dinozaurów”. Przynajmniej część przedstawienia rozegra się w scenerii rodem z jednego z prehistorycznych okresów: triasu jury lub kredy.
7. Uzasadnienie Ranatry:
Osrodek Psychoedukacji Damb
Gdansk, Poland
Problem 2 DinoStories Division III
Nomination:
This team showed exceptional creativity and risk-taking by designing and constructing a device that plays music as an integral part of the performance. The team created a highly technical program and used materials creatively to build the device. It was an extraordinary combination of principles of pneumatics, programmable electronics, and mechanical engineering that played an artistic tune without human intervention.
8. Techniczna prezentacja zagłady Dinozaurów przebiega w 2 etapach:
I) Reakcja łańcuchowa zbudowana z drewna, elementów plastikowych
(pleksi, węże i lejek) i metalowych oraz sekwencji kolorowych świateł. Sterowane układem scalonym, 3 silniki elektryczne napędzają poszczególne elementy reakcji. Ukazuje podróż kolorów w ciele dinozaura (metalowe kulki i światła)
II) Urządzenie produkujące „kolorowe” dźwięki – sterowane układem scalonym głowica od drukarki, grająca na Fletni Pana za pomocą pompki do napowietrzania stawów rybnych.

Mechaniczna Żyrafa


Ośrodek Twórczej Psychoedukacji DAMB Gdańsk
Problem 2: Prawie jak zwierzę
Grupa wiekowa: III
Członkowie drużyny: Szymon Gracholski, Julian Kowalski, Krzysztof Kwapisiewicz, Maciej Olszak, Anna Orzołek, Paweł Radwański, Bartłomiej Wiśniewski
Trenerzy: Dorota Hazuka-Furgalska, Wojciech Warszycki, Paweł Romanowski
Informacje techniczne o robocie — żyrafie:
Głównym zadaniem w problemie „Prawię jak zwierzę" jest skonstruowanie mechanicznego „Zwierzo-Stwora" biorącego udział w 8-minutowym przedstawieniu, podczas którego wykonać on musi 5 czynności (2 wybrane z listy i 3 wymyślone przez drużynę). Ocenie podlegają przede wszystkim: złożoność techniczna robota i poszczególnych czynności, sposób, w jaki czynności wplecione są w przedstawienie, pomysłowość sposobu, w jaki robot przypomina jeden ze współcześnie żyjących gatunków, gra aktorska i ogólna jakość przedstawienia. Drużyna obarczona jest limitem kosztów w wysokości 330 PLN, w którym zawarte muszą być wszystkie elementy wchodzące w skład robota, scenografii i kostiumów.
Do stworzenia naszego „Zwierzo-Stwora" (żyrafy) wykorzystaliśmy elementy wymontowane z niedziałających już urządzeń elektronicznych (drukarek, skanerów, napędów, dysków). W skład elementów wykonywalnych robota wchodzi 12 silników (w tym silniki prądu stałego, silniki krokowe i siłownik elektryczny) i elektrozawór. Oprócz tego zastosowanych jest wiele rozwiązań mechanicznych własnej roboty (przekładnie, układy bloczków, układy pneumatyczne, mocowania). Wszyskie elementy wykonywalne zsynchronizowane są ze sobą poprzez podłączenie ich do sieci dwóch mikrokontrolerów (ATMega8 i ATMega128), zaprogramowanych przez nas w językach C i Bascom. Mikrokontrolery komunikują się z użytkownikiem poprzez port Bluetooth, dzięki czemu robot może być sterowany z każdego urządzenia, obsługującego ten moduł. Do połączenia wszystkiego w jedną całość zlutowanych została duża liczba układów elektronicznych i wprowadzono w programie stałe czasowe, pozwalające na autonomiczny udział robota w przedstawieniu. Żyrafa zasilana jest z kilku baterii 9V oraz akumulatora 12V. Szkielet żyrafy stworzony został z różnego rodzaju elementów, np. obudowy po drukarce, listwy drewnianej, rur PCV i redukcji, kratki odpływowej i pleksi.
Poniżej przedstawiamy krótką charakterystykę pomaególnych czynności.
1. Poruszanie się
Zastosowaiiśmy tutaj dwa silniki wymontowane ze zużytych wkrętarek, które wprawiają w ruch wał, będący osią napędową żyrafy. Do kontrolowania prędkości zbudowaniśmy potencjometr.
2. Wznoszenie się
Żyrafa podnoszona jest poprzez nawijanie się przez układ bloczków liny zwisającej ze scenografii na wał. Wał zamontowafśmy do przekładni silnika. Dodatkowo, aby utrzymać równowagę podczas wznosenia, przód żyrafy podnoszony jest poprzez słownik elektryczny, który zsynchronizowany jest z wałem.
3. Przekazywanie emocji za pomocą mimiki twarzy
W twarzy żyrafy zamontowafiśmy 5 małych silników wymontowanych z napędów, które poruszają brwiami, powiekami i paszczą. Poprzez odpowiednie zsynchronizowanie obrotów silników możemy otrzymać taki układ części twarzy, który przypomina minę objawiającą się w danych emocjach.
4. Granie marsza kiszkami
Układ pneumatyczny zakończony elektrozaworem po napompowaniu go do odpowiedniego ciśnienia pozwala na rytmiczne wydawanie dźwięków wypuszczanego powietrza. Dodatkowo rytm wybjany jest poprzez zbudowany przez nas instrument perkusyjny stworzony z silnika i drewnianej huśtawki.
5. Rysowanie drogi wyjścia z labiryntu
Połączenie prowadnic od dwóch skanerów pozwoliło nam na stworzenie mechanizmu na wzór plotera, którego głowica może znaleźć się nad każdym punktem płaszczyzny. Głowica ta kreśli na kartce zaprogramowaną w pamięci trasę wyjścia z labiryntu.

Latające pojazdy


1. Problem 2 „Latanie jest w planie” (eng. „Return to the Gift of Flight”)
2. Nagrody: Złoty medal na World Finals 2010 w East Lansing, Nagroda Ranatra Fusca na XIX Finale Ogólnopolskim za Lewitujący Klucz, Nagroda Ranatra Fusca na Eliminacjach Regionalnych w Gdańsku za różnorodność wszystkich pojazdów
3. Rok 2009/2010
4. Trenerzy: Dorota Hazuka-Furgalska, Paweł Romanowski
5. Skład srużyny: Grocholski Szymon, Kowalski Julian, Kwapisiewicz Jan, Kwapisiewicz Krzysztof, Lipka Marcin , Salamucha Michał
6. Zadaniem drużyny było stworzenie pojazdów latających, które miały wykonać 6 planów lotów.
- lot prosto
- lot powolny
- lądowanie i wzlot
- obrocenie celu
- opuszczenie czegos na cel
- masowe wystrzelenie na raz wielu pojazdów latających
Lewitujący Klucz (Nagroda Ranatra Fusca na XIX Finale Ogólnopolskim w Gdańsku)
- Plan lotu: Lądowanie i wzlot
Pojazdem latającym był Klucz zrobiony ze starych klisz do aparatu z przymocowanym na jego górze magnesem. System napędowy złożyliśmy z cewki sterowanej ręcznie (przez potencjometr) i automatycznie (przez czujnik halotronowy ze starej stacji dyskietek) oraz przez ukłąd scalony przez nas wykonany. Wykorzystaliśmy tutaj efekt Hall’a, o którym kiedyś wspomniano na naszych lekcjach fizyki. Polega on na tym, że im bliżej czujnika znajdowało się pole magnetyczne magnesu, czujnik ów zwiększał swoją oporność powodując osłabienie pola magnetycznego cewki. Podczas gdy klucz z magnesem oddalał sie od czujnika, siły pola były większe powodując przyciągniecie klucza do cewki. W rezultacie nasz pojazd minimalnie drgał pod cewką nie dotykając jej. Całość była zasilana przez akumulator noszony w czerwonej torebce.
- Aztecka Kula
Plan lotu: Lot prosto
Pojazd ten wykonany był ze starej promocyjnej piłki plażowej wypełnionej wodą (w odpowiednich proporcjach) pomalowanej w Azteckie wzory i symbole. Podczas szukania inspiracji jeden z nas natknął się na złomowcu na wiatrak chłodzący solarium!? Postanowiliśmy użyć ten sprzęt do wytworzenia mocnego tunelu areodynamicznego utrzymującego piłkę w powietrzu. Nieusatysfakcjonowani zwyczajnych pionowym unoszeniem zmniejszaliśmy kąt pomiędzy płaszczyzną podłogi, a strumieniem powietrza. Uzyskaliśmy optymalny kat przy którym wypadkowa siła nośnej i siły grawitacji równoważą się- powietrze opływa kulę ze wszystkich stron utrzymując ją stabilnie w tunelu areodynamicznym.
- Kapsuła Ratunkowa
Plan lotu: Opuszczenie czegoś do celu
Prototyp tego pojazdu towarzyszył nam nawet podczas wspólnego obiadu w pizzerii na mieście budząc zdziwienie gości lokalu i przechodniów! Tworzą go dwa sklejone koce ratownicze wypełnione helem dostarczające siłę wyporu, dzięki czemu pojazd był lżejszy od powietrza i mógł sie unosić. Pod nim zamontowaliśmy listwę kontrolną z trzema silniczkami sterowanymi modułem podczerwieni przez pilota od telewizora, malutki elektromagnes do zwolnienia blokady, gdzie był zamieszczona mała kapsułka i mnóstwo odważników- klamerek na pranie. Pojazdem sterował nasz kolega naciskając odpowiednie guziki na pilocie. Na początku trzeba było naprowadzić pojazd nad cel, a potem zwolnić elektromagnes, który opuszczał kapsułkę na prze nas zrobiony cel Inne plany lotów były wykonane przez pojazdy, które nie podlegały ocenie złozoności technicznej, dlatego minimalnie różnią się skomplikowanie od tych pierwszych.
-Katapulta
Plan lotu: Obrócenie celu
-Żelki wypluwane z ust
Plan lotu: Masowe wystrzelenie wielu pojazdów
-Woreczek dmuchany przez całą drużynę
Plan lotu: Lot powolny

Otrzymaliśmy rekordową punktację za Problem Długoterminowy, Styl oraz za słowne Zadanie Spontaniczne.

Myszomobile


1. Problem 1 „Chwila dla Myszomobila” (eng. „Extreme Mousemobiles”)
2. Nagrody: Nagroda Ranatra Fusca na World Finals 2011 na Maryland State University
3. Rok 2010/2011
4. Trenerzy: Dorota Hazuka-Furgalska, Szymon Grocholski, Paweł Romanowski
5. Członkowie drużyny: Magda Wasiukiewicz, Rafał Stencel, Tomaszs Skoczylas, Ignacy Urbańczyk, Michał Zydek, Maksymilian Kozłowski, Piotr Polakiewicz
6. Streszczenie Problemu:
Drużyna zaprojektuje, skonstruuje i uruchomi jeden lub więcej pojazdów, dla których jedynym źródłem energii napędowej będą pułapki na myszy. Poruszając się po wyznaczonym polu, Myszomobile spróbują pokonać sześć różnorodnych wyzwań. Dwa z nich zespół wymyśli sam, a pozostałe wybierze spośród następujących możliwości: podróż przez tunel, podróż do celu, dostawa przesyłki, zmiana kierunku podróży, podniesienie flagi, uderzenie i przepchnięcie celu. Drużyna wplecie podróże Myszomobili w fabułę autorskiego przedstawienia, w którym jeden komentator będzie relacjonować wydarzenia na żywo, a drugi ubarwiać tę relację rozmaitymi dygresjami.
Nacisk twórczy w zadaniu położony był na oryginalnośćnapędu myszomobili, oryginalność wykonywanych przez nie zadań oraz dostosowanie myszomobila do konkretnego zadania w zakresie projektu i działania technicznego.
7. Uzasadnienie Ranatry:
Drużyna z Ośrodka DAMB z Gdańska stworzyła rozwiązanie opierające się na sekwencyjności, czyli ponownym ładowaniu pułapek na myszy. Pojazd to rodzaj drezyny poruszającej się na kołach, napędzanej trzema pułapkami. Rozwiązanie zawierało w sobie elementy mechaniki i elektroniki, a sekwencja ruchów została zapisana w stworzonym przez drużynę programie komputerowym sterującym 4 przełącznikami krańcowymi, które kontrolowały ruch pojazdu oraz silnikiem od wiertarki, który naciągał pułapki na myszy.

RoboDAMB


RoboDAMB to drużyna startująca w międzynarodowym konkursie robotycznym  Robots Intellect 2012 na Kowniańskim Uniwersytecie Technicznym w składzie: Szymon Grocholski, Marcin Pilecki oraz Paweł Romanowski.
Paweł i Szymon byli uczestnikami, a teraz  trenerami drużyn Dambowych.
Wyzwaniem w konkursie Robots Intellect jest stworzenie autonomicznego robota, który ma za zadanie znaleźć „worek złota” w odległości 500metrów i zabrać go na linię startu. Drugi worek był ustawiony w połowie trasy.
W roku 2012 nasz zespół okazał się najlepszym i wygrał drugą nagrodę. Pierwsza nie została przyznana.
Kowno gościło ekipy konstruktorów z 3 krajów: Litwy, Słowacji oraz z Polski. RoboDAMB z Gdańska oraz IMiPKM z Politechniki Częstochowskiej.
Zadanie jest bardzo trudne, wymaga znajomości wielu dziedzin techniki jak mechaniki, elektroniki jak i programowania oraz kreatywności. Robot nie mógł być zdalnie sterowany, dlatego oprócz warstwy wykonawczej, wyzwaniem było stworzenie systemu decyzyjnego. Nasz pojazd  był wykonany z prostych materiałów, jak stare elementy od kserokopiarek, części samochodowe oraz odpady aluminiowe.  W porównaniu do konkurencji uzbrojonej w liczne czujniki i kamery nie dawano nam dużych szans.
W trakcie rywalizacji okazało się, że nasze rozwiązanie okazało się najbardziej skuteczne. Podczas samego konkursu musieliśmy poradzić sobie z różnymi problemami. Zła praca kamery w pełnym Słońcu została rozwiązana założeniem okularów słonecznych, pęknięty spaw w układzie kierowniczym łączyliśmy na bieżąco, a przepalone tranzystory wymienialiśmy pomiędzy próbami.
Jak możemy zauważyć na filmie, końcowa próba okazała się skuteczna, lecz pojazd nie zdołał wrócić przed końcową syreną na linię startu. Dlatego organizatorzy postanowili podzielić nagrodę na dwie drużyny: RoboDAMB oraz Politechnikę w Wilnie.
W ten sposób pokazujemy, że doświadczenie odysejowe można wykorzystać w praktyce z powodzeniem i mieć z tego niesamowitą satysfakcję.

Trzej Muszkieterowie


1. Problem 1 „Zwierzaki-składaki” (eng. „The Pet Project”)
2. Nagrody: Srebrny medal na World Finals 2013 w East Lansing, Nagroda Ranatra Fusca na XXII Finale Ogólnopolskim
3. Rok 2012/2013
4. Trenerzy: Dorota Hazuka-Furgalska, Szymon Grocholski, Paweł Romanowski
5. Skład drużyny: Karolina Cichon, Magdalena Wasiukiewicz, Tomasz Skoczylas, Rafał Stencel, Ignacy Urbańczyk, Mikołaj Urbański, Franek Wojciechowicz
6. Drużyna powinna zaprojektować, skonstruować i uruchomić trzy pojazdy, które dostarczą do Strefy Montażu różne części składowe „domowego zwierzątka”. Zespół wymyśli również sygnał informujący publiczność o tym, który z wehikułów wyruszy zaraz w podróż. Kiedy wszystkie elementy składowe zostaną już zmontowane w „zwierzaka” – ten wykona jakąś sztuczkę. Drużyna zaprezentuje swoje rozwiązanie w formie przedstawienia, w którego fabułę wplecie transport części, ich montaż oraz powstałego w ten sposób „zwierzaka-składaka”.

Pojazd z napędem hemisferycznym


1. Problem 1 „Odjazdowy egzamin” (eng. „Driver’s Test”)
2. Nagrody: Złoty medal na World Finals 2014 w Ames
3. Rok 2013/2014
4. Trenerzy: Dorota Hazuka-Furgalska, Paweł Romanowski
5. Skład drużyny: Magdalena Wasiukiewicz, Szymon Bieńkowski, Tomasz Skoczylas, Rafał Stencel, Ignacy Urbańczyk, Mikołaj Urbański, Franek Wojciechowicz
6. Zespół powinien zaprojektować i skonstruować pojazd, którym – podczas egzaminu na prawo jazdy – pokieruje pewien początkujący kierowca… Wehikuł posiadać będzie dwa odmienne systemy napędowe – jeden używany do poruszania się naprzód, drugi do przemieszczania się wstecz – a także system nawigacji satelitarnej (GPS), mówiący do kierowcy. Pojazd spróbuje wykonać trzy różne zadania, a po drodze natrafi na jakiegoś rodzaju drogowskaz. Drużyna zaprezentuje swoje rozwiązanie w formie przedstawienia, w którego fabułę wplecie perypetie wehikułu, egzamin na prawo jazdy, egzaminowanego kierowcę oraz gadający doń GPS.

Koła bezszprychowe


1. Problem 1 „Nowe życie rzeczy” (eng. „No-Cycle Recycle”)
2. Nagrody: Złoty medal oraz Ranatra Fusca na World Finals 2016 w Ames
3. Rok 2015/2016
4. Trenerzy: Dorota Hazuka-Furgalska, Paweł Romanowski, Rafał Stencel
5. Skład drużyny: Hanna Golańska, Kinga Marszałkowska, Ada Pleszewska, Marek Kudła, Przemek Kvapil, Wiktor Sawaryn, Julian Zdunek
6. Uczestnicy zaprojektują, skonstruują i pojadą wehikułem, którego napęd nie może w żaden sposób wykorzystywać mechanizmu pedałowania. Podczas prezentowanego na scenie przedstawienia, pojazd odbędzie przynamniej trzy podróże między dwoma różnymi ekosystemami, wymyślonymi przez drużynę. Za każdym razem w jednym ze środowisk zatrzyma się, by zebrać przedmiot, który uznano tam za niepotrzebny i wyrzucono, następnie – przemieszczając się przez Strefę Recyklingu – dowolnie ową rzecz przetworzy, po czym dostarczy ją do drugiego ekosystemu, gdzie zostanie ona użyta ponownie – choć inaczej od swego pierwotnego zastosowania. Co więcej, dwóch podróżujących wehikułem bohaterów – kierowcę oraz asystenta pomagającego w przeróbce przedmiotów z odzysku – zaskoczy na trasie nieplanowany postój, na którym przypadkiem zrobią oni jakiś dobry uczynek!
7. Pojazd: Pojazd działa na zasadzie dwóch połączonych kół poruszających się względem siebie, większe – zewnętrzne oraz mniejsze – wewnętrzne. Osiągnęliśmy to poprzez montaż czterech łożysk na kole wewnętrznym i nacisk na nie masy. Stary silnik od wycieraczek wprawia w ruch śrubę napędową, która napędza pojazd.
8.Przedmioty
– Przedmiot #1: Klątwa → Talizman
Misternie wykonana figurka Rebela (kierowcy) jest owinięta w hydrofolię. Wrzucamy ją do pojemnika z wodą, który zaczyna wibrować (w co wprawia go silniczek CD-Rom z magnesem neodymowym zamocowany pod pojemnikiem), co przyspiesza rozpuszczanie folii. Następnie wyciągamy figurkę magnesem na lince (zamocowanej na bloczku nieruchomym)
Zastosowania w ekosystemach:
Ekosystem 1 – klątwa powodująca trzęsienie ziemi
Ekosystem 2 – talizman uwalniający Rebela z wewnętrznej niewoli
– Przedmiot #2: Mikrofon → Pokrętło
Główka mikrofonu jest wrzucana do tunelu aerodynamicznego (z wentylatora i butelki) wraz z piłeczkami ping-pongowymi, które uderzają o mikrofon, co skutkuje w rozpadnięciu się go na części.
Zastosowania w ekosystemach:
Ekosystem 1 – mikrofon
Ekosystem 2 – gałka zakrzywiająca czasoprzestrzeń
– Przedmiot #3: Tabula rasa → Zapis nutki X
Zgnieciona kartka papieru trafia na taśmociąg, napędzany silnikiem wkrętarki. Taśmociąg ( z gumy do ćwiczeń) przemieszcza ją do stemplownicy (zrobionej z siłownika samochodowego i gumki – myszki), który przybija pieczątkę z symbolem legendarnej Nutki X. Następnie taśmociąg przesuwa kartkę do maglownicy, zrobionej ze starego elementu drukarki.
Zastosowania w ekosystemach:
Ekosystem 1 – tabula rasa (czysta karta)
Ekosystem 2 – zapis nutki X

Adres:


Al. Grunwaldzka 112a/2
80-244 GDAŃSK

Telefon:


509 991 109
501 54 81 81

E-mail:


kontakt@damb.org

Nasi tegoroczni sponsorzy Światowych Finałów Odysei Umysłu:


Copyright © 2018 O.T.P. DAMB
by Krzysztof "Kryswini" Winkiewicz